ไม่ค่อยได้เข้ามาอัพเท่าไหร่เพราะช่วงนี้ต้องเรียน

แล้วก็ต้องทำรายงาน ขอบอกว่าเหนื่อยมากๆเลย

อยากหหยุดพัก 1 อาทิตย์ แล้วไปไปเที่ยวจัง

เฮ้อเบื่อมากๆๆ

วิธีประหยัดค่าโทร..แบบน่ารัก ๆ

ถ้าคุณเป็นแฟน คนหนึ่งที่ไม่ค่อยมีโอกาสได้เจอกันบ่อยๆ แต่คุณก็คิดถึงเขา
อยากจะบอกเขา จึงต้องใช้วิธีโทรหาเขาตลอด หรือให้เขาโทรมาบอกบ้าง
จนเป็นกิจวัตรประจำวันว่าคิดถึงเหมือนกัน ซึ่งนั่นหมายถึงค่าโทรศัพท์ที่เกิดขึ้น
จึงขอแนะนำวิธีการลดค่าโทรศัพท์สำหรับกรณีนี้ โดยเฉพาะดังนี้ 

1. Save เลขหมายโทรศัพท์ ของแฟน ในมือถือเครื่องของคุณโดย SaveName ว่า "คิดถึงเหมือนกัน" แทนชื่อแฟนของคุณ

2. Save เลขหมายโทรศัพท์ ของคุณ ในมือถือของแฟนโดย SaveName ว่า "คิดถึงนะ" แทนชื่อของคุณ

3. เมื่อถึงเวลาที่จะต้องโทรหากัน คุณก็โทรหาแฟนสัก 1 - 2 ตู๊ดแล้ววางสาย ที่เครื่องของแฟนก็จะ Show Miss Call เมื่อListดูก็จะพบข้อความว่า "คิดถึงนะ"

4. เช่นเดียวกัน เมื่อแฟนต้องการจะตอบว่า คิดถึงเหมือนกันก็ให้โทรหาคุณ แล้ววางสาย Show Miss Call เมื่อList ดู คุณก็จะพบข้อความว่า

"คิดถึงเหมือนกัน "

เท่านี้คุณสามารถก็ประหยัดค่าโทรไปได้อย่างน้อยก็วันละ 6 บาท เก็บเงินไว้พาแฟนไปดินเนอร์ใต้แสงเทียนดีกว่า

น่ารักดีเนอะ!!!!!! ลองเอาไปใช่กับคนที่รักดูนะคะ

แบบว่าไปเที่ยวมาอ่ะนะขึ้นเหนือแล้วล่องใต้ต่อ

เริ่มการเดินทางวันที่ 3 พ.ค.

ออกจากที่บ้านประมาณสี่ทุ่มไปถึงจังหวัดตากประมาณสิบโมงเช้าได้

เราก็ไปทานข้าวที่โรงเรียน.......(จำไม่ได้)ไปไหว้ศาลเจ้าพ่อตากสิน

และเดินทางไปดูงานที่ สพท.จ.ตาก (แต่เราไม่ได้เข้าไปหรอกนะ)

เสร็จแล้วเราก็ล่องแพที่เขื่อนภูมิพลล่องแพขึ้นไปที่ดอยเต่า

ไปถึงดอยเต่าประมาณ 7 โมง แล้วก็ขึ้นรถไปที่ จ.เชียงใหม่ไปดู ร่มบ่อสร้าง เครื่องเงิน

เครื่องหนัง และก็ขึ้นดอยสุเทพ และไปพักที่สนามกีฬา 700 ปี ของจังหวัดเชียงใหม่

ไปเดินที่กาดสวนแก้วอ่ะนะ มีแต่ชาวต่างชาติทั้งนั้นเลย

พอตอนเช้าเราก็เดินทางกลับระหว่างทางก็แวะเที่ยวตามจังหวัดต่าง ๆ มาเรื่อยๆ

จนเมื่อถึงเรื่องที่ไท่เป็นเรื่อง แบบว่าเราก็ไปจอดทานข้าวกันที่ จ.พิษณุโลกนะพอถึงขากลับเราก็เดินทางกลับกันมาได้ประมาณ 1 ชั่วโมงเด็กรถก็วิ่งหน้าตาตื่นมาเลยและตะโกนบอกคนขับรถว่า "พี่คนตกรถ" เราก็ตกใจนึกว่าใครเป็นไร ที่แท้ก็ลืมคนคนนึงไว้ที่ทานข้าว เราก็นั่งรอประมาณ 2 ชั่วโมงกว่าเค้าจะมาถึง (เราไม่ตีรถกลับไปรับนะให้เค้าโบกรถมาเอง) กลับถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพในคืนวันที่ 6 ตี 5 ก็เช้าวันที่ 7 พอดี

และแล้วการเดินทางก็ได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง เมื่อแม่ของเรา บอกว่า

แม่ : "ไปเก็บกระเป๋าลูก"

เรา: ไปไหนคะแม่

แม่ : ไปกระบี่

เรา : ??????

สุดท้ายก็ไปเก็กระเป๋าแบบงง

ไปเที่ยวใต้นะเป็นอ่ะไรที่สุดยอดของความทรมานมากการเดินทางสุดเหนื่อย

ออกจากที่บ้าน 3ทุ่ม ไปถึง จ.ตรัง เป็นที่แรก บ่าย 3 ดูสิการเดินทางประมาณ 1400 กิโลเมตร ได้ป่าวก็ไม่รู้ ไปนนที่ ตรัง 1 คืน ตื่นเช้ามาไปดูงานที่ สพท.ตรัง และก็เดินทางต่อไปกระบี่ ไปดูงานที่ สพท.กระบี่ และนอนที่กระบี่ 1 คืน ตื่นมาตอนเช้า ข้ามไปที่ เกาะพีพี เรือออก 4 โมงเช้า นั่งเรือไปเรื่อย ๆ ไปถึง พีพี 11.30 น. เข้าที่พัก และทานข้าว มารวมตัวกันไปเที่ยว และเป็นครั้งแรกที่ได้ไปดำน้ำดูปะการัง (ตื่นเต้นมากๆ) ตอนแรก ๆ ก็ไม่กล้าอ่ะกลัว พอดำไปดำมาเริ่มสนุก เลยเป็นอ่ะไรที่ชอบ ปาการังสวยมาก ๆ

พอเราได้ซึมซับธรรมชาติแล้วกลับมาที่พักตื่นตอนเช้าเรือออก 3 โมงเช้า ถึงฝั่ง 10.30น.ต้องฝืนใจมากเพราะต้องทรมานกับการนั่งรถอีกแล้ว เฮ้อ!

เดินทางจากระบี่บ่ายโมง เดินทางมาเรื่อยๆ เที่ยวมาเรื่อย ๆ แบบเหนื่อยๆ

สิ้นสุดการเดินทาง 7.30 น. ของอีกวัน

กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ

นี่แหล่ะที่เค้าเรียกว่า

ขึ้นเหนือ ล่องใต้ จริง ๆ